Επίθεση Κοτζιά: “Γραμμή υποχώρησης και ενδοτισμού και στα οργανωτικά του ΥΠΕΞ”
![Επίθεση Κοτζιά: “Γραμμή υποχώρησης και ενδοτισμού και στα οργανωτικά του ΥΠΕΞ”](https://www.libre.gr/wp-content/uploads/2020/05/4510611-850x560.jpg)
Πολύ σκληρή επίθεση με βαριές κατηγορίες για “γραμμή υποχώρησης και ενδοτισμού στα οργανωτικά του υπουργείου Εξωτερικών”, εξαπολύει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς με μια ανακοίνωσή του, μετά από δημοσιεύματα σχετικά με όσα λαμβάνουν χώρα το τελευταίο διάστημα στην οργανωτική δομή της ελληνικής διπλωματίας.
Εκείνο που έχει προκαλέσει ερωτηματικά στις αλλαγές που πραγματοποιούνται εν μέσω πανδημίας είναι πως μεταξύ άλλων καταργείται η διεύθυνση Κύπρου στο ΥΠΕΞ και η Κύπρος εντάσσεται στις χώρες της Μέσης Ανατολής, κάτι που προκαλεί αρνητικές εντυπώσεις αφού σημαίνει υποβάθμιση του ενδιαφέροντος.
Όπως αποκάλυψε προ ημερών το libre, παρατηρείται έντονη κινητικότητα σχετικά με την διοικητική διάρθρωση του υπουργείου και δεν διέλαθε της προσοχής το γεγονός πως μετακινούνται εσπευσμένα πρέσβεις σε περίπου 15 κρίσιμα διπλωματικά πόστα, των οποίων η θητεία έχει τυπικά λήξει, ωστόσο θα μπορούσε να παραταθεί λόγω της κρίσιμης περιόδου της πανδημίας.
Η ανακοίνωση του Νίκου Κοτζιά
Είναι ενδοτικοί, υποχωρητικοί και άσχετοι
Η γραμμή υποχώρησης και ενδοτισμού εκφράζεται τώρα και στα οργανωτικά του Υπουργείου Εξωτερικών. Θέλει μεγάλη «επιπολαιότητα» και έλλειψη αντίληψης να υποστηρίζει Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών ένα σχέδιο οργανισμού με το οποίο καταργείται η διεύθυνση Κύπρου (η σημερινή Α2) και η Κύπρος εντάσσεται στις χώρες της Μέσης Ανατολής! Πρόκειται για μια νέα πολιτική γεωγραφία της ΝΔ! Αναρωτιέται κανείς εάν ενοχλούνται κάποιοι στη ΝΔ που η Μεγαλόνησος είναι κράτος-μέλος της ΕΕ γεγονός που δυσκολεύει την πολιτική του κατευνασμού της Τουρκίας. Το λέω, διότι θυμίζουν σε πολλά την πολιτική κάποιων της δεξιάς στη δεκαετία του ’50 που θεωρούσαν την Κύπρο βάρος.
Φοβάμαι, ότι κάποιοι στη Β. Σοφίας δεν έχουν καταλάβει τη σημασία του ελληνισμού για την Ελλάδα και την εξωτερική της πολιτική. Μετά την πρόβλεψη κατάργησης της ΓΓ Απόδημου Ελληνισμού, θέλουν να υποβαθμίσουν τη σημασία του Κυπριακού προβλήματος και του κυπριακού ελληνισμού. Έχουν αποδιοργανώσει το Υπουργείο. Κυνηγήσαν άξιους διπλωμάτες. Διαλύσαν απαραίτητες επιτροπές. Δεν λειτουργούν σημαντικοί θεσμοί εξωτερικής πολιτικής.
Η κυβέρνηση της ΝΔ και ο Υπουργός Εξωτερικών δείχνουν ανήμποροι να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της Τουρκίας. Ούτε τις κατανοούν, ούτε έχουν στρατηγική αντιμετώπισής της. Το μόνο που επιδιώκουν να κάνουν είναι να καταργήσουν την ειδικευμένη διεύθυνση των ελληνοτουρκικών και να θέσουν τα ζητήματα που έχουμε με τη γείτονα σε κοινή μοίρα με την Υεμένη, το Μπαχρέιν και το Κουβέιτ. Φαίνεται να ονειρεύονται ότι με την οργανωτική διάλυση της Α4 διεύθυνσης (ελληνοτουρκικά) θα εξαλειφθούν και τα προβλήματα με την Τουρκία. Πρόκειται για τον συνήθη στρουθοκαμηλισμό της ΝΔ στα εξωτερικά ζητήματα και όχι για εξωτερική πολιτική.
Η ΝΔ υποστήριξε ότι με το σχέδιο οργανισμού/διάλυσης του Υπουργείου, κάνει ένα μεγάλο βήμα στο μέλλον. Στα μέτρα υλοποίησης του μεγάλου βήματος στο κενό είναι η κατάργηση των διευθύνσεων ΗΠΑ και Κίνα, η κατάργηση των γλωσσών του ΟΗΕ στο ίδιο το Υπουργείο. Η τελευταία είναι μια επιλογή που ξεπερνά ακόμα και τα «λατινικά» της υπουργού παιδείας. Μιλάμε για μια πολιτική που έχει στοιχεία σκοταδισμού και άγνοιας των αλλαγών του 21ου αιώνα και των εθνικών μας προβλημάτων. Μια ενδοτική πολιτική που αντιστρατεύεται τα συμφέροντα της χώρας.
ΥΓ1 Που είναι όλοι αυτοί οι επαγγελματίες της δεξιάς εθνικοφροσύνης; Σε πιο συρτάρι εξαφάνισαν «τον πατριωτισμό» τους;
ΥΓ2 Η δήλωση του εκπροσώπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι η κυβέρνηση δεν έχει πυξίδα και προσανατολισμό στην εξωτερική πολιτική δείχνει να μην κατανοεί την πραγματικότητα. Είναι καιρός να συμβάλλει η αξιωματική αντιπολίτευση στο αντιπάλεμα της ενδοτικότητας στην εξωτερική πολιτική και της διάλυσης του Υπουργείου Εξωτερικών.
Τι συμβαίνει στο ΥΠΕΞ- Εκτενές ρεπορτάζ του antinews.gr
Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει. Με αυτό το “δόγμα” φαίνεται η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών αποφάσισε, διαμορφώνοντας το σχέδιο του νέου “Οργανισμού”, να κατασκευάσει το… “νέο” υπουργείο Εξωτερικών.
Από μια πρώτη ματιά στον “Οργανισμό” που προωθεί η κυβέρνηση, αυτός ο νευραλγικής σημασίας χώρος για τα εθνικά συμφέροντα της χώρα μας μετατρέπεται σε ένα πολυπλόκαμο, δυσκίνητο μηχανισμό, παραφουσκωμένο με υπηρεσίες που δημιουργούνται για τα “δικά μας παιδιά”, με μια θεαματική πληθώρα γενικών γραμματέων, καθώς και πλειάδα ομάδων και ανευθυνο-υπευθύνων. Με λίγα λόγια, χάος.
Κύπρος, ΗΠΑ, Κίνα
Δεν είναι μόνο το κλείσιμο της Διεύθυνσης Κύπρου και της Διεύθυνσης Τουρκίας, και η συγχώνευσή τους με τις υπηρεσίες που χειρίζονται τις υποθέσεις της Μέσης Ανατολικής και του Αραβικού κόσμου. Κάτι που θεωρείται τουλάχιστον ως άστοχο (Βλέπε: Λουκέτο στις διευθύνσεις του υπουργείου Εξωτερικών για την Τουρκία και την Κύπρο).
Η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών προσανατολίζεται και σε μια άλλη “καινοτομία”. Συνενώνει την αρμόδια Διεύθυνση για τις ΗΠΑ με αυτήν της Λατινικής Αμερικής. Με ποιο κριτήριο, βέβαια, θεωρεί ότι οι σχέσεις με την Νο1 υπερδύναμη σήμερα στον κόσμο πρέπει να “παντρευτούν” με αυτές της Λατινικής Αμερικής, παραμένει άγνωστο.
Εκτός αυτού, όμως, προσανατολίζεται και σε μια ακόμη “πρωτοτυπία” αμφιβόλου αποτελεσματικότητος. Καταργεί την αρμόδια Διεύθυνση για τις μεγάλες χώρες – μέλη της ΕΕ, τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία, και “κατασκευάζει” μια Διεύθυνση που θα είναι αρμόδια για όλες τις 27 χώρες της ΕΕ. Βάζει, δηλαδή, μικρά και μεγάλα κράτη – μέλη της ΕΕ στο ίδιο τσουβάλι, παρ’ ότι είναι γνωστή το -αντικειμενικά- διαφορετικό ειδικό βάρος που έχουν οι “μικροί” και οι “μεγάλοι” της ΕΕ.
Επιπλέον, με τον νέο “Οργανισμό” μπαίνουν κάτω από τη στέγη της ίδιας Διεύθυνσης, Κίνα και Ιαπωνία από τη μια μεριά, μαζί με την Αυστραλία και Ωκεανία γενικότερα, από την άλλη. Κάτι, για το οποίο επίσης εκφράζονται έντονες επιφυλάξεις, και κατά πόσον αποτελούν ταυτόσημα αντικείμενα.
Κοντολογίς, οι δημιουργίες “Διευθύνσεων – μαμούθ” εντός του υπουργείου Εξωτερικών διογκώνουν τις υποψίες ότι θα είναι αργοκίνητες, αναποτελεσματικές, δεν θα έχουν “επιχειρησιακή δράση” και αντανακλαστικά, και θα περιορίζονται απλά και μόνον στη γραφειοκρατική δουλειά των βαθυστόχαστων εκθέσεών τους.